iki kişilik yalnızlık… 24 Şubat 2010
Bir aydır canım hiçbir şey yazmak istemiyordu. Farklı işlere yöneldiydim. Neredeyse 15 gündür çeviri de yapmıyorum. elimi ayağımı her şeyden çekmiş gibiydim. Zira hala çok farklı sayılmam. Şu sıralar düğün hazırlıklar vs başladı. O biraz kafamı kurcalıyordu o kadar. Nereden bakarsak bakalım görünürde her zamanki gibi boş bir insanım.
Canım bugün çok sıkkın. Ne yaptıysam kendimi mutlu edemedim. Böyle ağlamaklı bir havam var sabahtan beri, sıkıntılı sıkıntılı nette dolanıp duruyorum. Annemlere yeni bir blog açtım onunla uğraşıyorum vs (ondan ayrıca bahsedeceğim). Garip garip rüyalar görüyorum. Nedir nedendir bilmiyorum ya da az çok fikrim var ama anlatamıyorum derdimi…
Hayatımın en önemli gününe yaklaşıyorum. Yani ben o günü öyle görüyorum, hayatımın kökten değişeceği, güzelleşeceği o önemli gün. Bunun heyecanı her yerimi sarmış durumda bir süredir içim o kadar dolu ki herkesle paylaşmak istiyorum. Paylaşıyorum da ama hiç kimse bana iyi gelmiyor. Bunları asıl konuşmak istediğim kişi sanki kmlerce uzakta anlatsam dinlemiyor, dinlese duymuyor. Heyecanımı olması gerektiği gibi doya doya yaşayamıyorum. Hiç bir beklentim yok ki… O da sevinsin benim kadar mutlu olsun yeter… Paylaşmak, birlikte sevinmek bir yana sinirlenecek, strese girecek diye iyice çekiniyorum bu da beni üzüyor ve o stresin iki katını yaşıyorum. Yanlış mı yapıyorum bilmiyorum…
Kendi içimde yeşerdi sevincim, yavaş yavaş büyüyor, fakat o kadar eminim ki vaktinden önce kaybedicem bu sevinci. Çünkü mutluluğun sıkıntıya dönüştüğü anda ani bi karamsarlık kaplıyor insanın içini. Her şeyi kara yüzünden görmeye başlıyorum. Çok güzel olacak çok eğleneceğim derken aynı anda çok sıkıntılı olacak, strese gireceğim diye korkuyorum. Sıkıldım ben biraz…
Ama öyle ya da böyle geçecek hepsi sanırım. Sonunda ya sevincimi gömüp üzüleceğim ya da o mutluluk bu üzüntüyü bastıracak ve her şey gerçekten güzel olacak. Şu an anlatamadan, konuşamadan sadece bekliyorum. Bu konuda neden bu kadar uzağız birbirimizden anlamıyorum. Hayalleri de geçtim artık, iyi kötü gerçekleri yaşasam yeterli diyorum…
Kötüyüm ben, kötü hissediyorum…
İki kişilik yalnızlık, ama hepsi geçecek…
her şey umduğundan çok daha güzel olacak. Hatta o kadar güzel olduğu anlar gelecek ki mutluluktan ağlayacaksın.Ben ne yaptım da bu kadar mutlu ediyorsun beni Allah’ım diyeceksin. Her gece yatağa yattığında şükür ederken bulacaksın kendini. Her şey çok güzel olacak. Önce inan ve sonra zayıflayıp harika bir gelin ol. Çünkü hayatının değiştiği günü kutluyor olacaksın:)
Bernacım çok teşekkür ederim
Dediğin gibi olacağına inanıyorum ben de ve dört gözle bekliyorum… Şuan ki tek hedefin zayıflamak gerisi geleceks onrasında ofhh 