Büyüdü çocuk 12 Ağustos 2007

Minicik bir el, minicik bir göz, dudak burun… Ne kadar da minik ve ne kadar da masum. Ne olduğunu bilmeden yaptıklarının ve ne olduğu bilmeden yapacaklarının yaşıyor işte, tanrının ona sunduğu fırsatı belki de değerlendiriyor kendince.
O eller bir gün büyüyecek, belki de bir kurbanın katili olarak belirecek ya da bir şaheserin tanrısı olarak çıkacak karşımıza. Fokunduğu şeyin ne olduğunu anladığında, keşfedecek yaptığı işi ve onu getireceklerini. İki çift küçük gözün tanık oldukları, bazen görmeye çekinip incecik bir duvarla kapandıkları bu sefer de gördüklerinin hayallerde yaşadığı zamanlarda hissedilecek bazı duygular. İsyan edecek o küçük varlık büyüdüğünde; “neden bunları hissettirdin bana” diye. Cevapsız kalacak soruları, bu sefer de benliğini köreltecek, güvenini yitirecek. O küçücük varlık büyüdüğünde, yaşadıkları da büyüyecek. Sırtındakiler belini eğecek, o zamanki tozpembelik silinecek, önce hafif gri bir sis daha sonra da kapkaranlık siyah bir duman saracak ortalığı ve isyan edecek işte. Pişman olacak büyüdüğü için ve büyümesine izin verenlere kızacak. Tekrar geriye dönmek isteyecek o koca çocuk, minik burnuyla bahar sevincini yaşamak, hiçbir şeyi umursamadan koşup kırmak, oyuncaklarını dağıtıp bir daha toplamamak isteyecek.
İkinci şansı olduğu için yaşadıklarını o an yaşamak, istediği zaman ağlayıp istediği zaman gülmek, insanları kızdırmak, onu kızdıranları ağlatmak güldürenlere gülmek ve o an tekrar bittiğinde koca çocuk olamadan ölmek isteyecek belki de… Minikliğindeki masumluk kayboldu artık. Küçükken birine vurduğunda karşılığını almazken, şimdi en ufak bir dokunuşta kendini savaşın ortasında buluyor koca çocuk. Kimse ona neden yaptın diye sormazken, yargının ortasında buluyor kendini. Ağladığında, emzik ya da lolipop yaramıyor onu susturmaya ve uykusunda meleklere gülümseyemiyor koca çocuk. Neden büyük olmak istesin ki? Dünyanın ona ait olduğu zamanlar varken, neden o dünyaya ait olmayı seçsin ki?Neden ağlamak istediğinde gizlensin? neden yaptıklarından sorumlu olsun ki?…
“Çocukluk işte” diyebilmek istiyor koca çocuk. Her şeyi kendine göre yaşamak ve minik olup dünyayı kucaklamak istiyor. Dünya ona ağır gelip onu ezdiğinde bile ona gülümseyip kötü bakışlarını silmek istiyor o dev kürenin. Masum olmak istiyor koca çocuk, onunla uyuyan meleklerin bebeği olmak istiyor…
