Son günlerde sıkılmaya başlaıdm biraz. Ev üstüme üstüme geliyor. Hayır yani hayat güzel, süper vs ama ev çok küçük daralıyorum. Şimdi düşünüyorum da Tokyo’ya yerleşsek gerçekten ne yapacağım acaba ben. Evde durmamam lazım kesinlikle. Zaten burda da ev içi işleri ve çeviri işleri olmasına rağmen sıkıldım biraz. Neyse artık son günlerde ne yaptığımdan bahsedeceğim biraz. Bir kaç gündür yazmamışım.

29 Ekim bildiğiniz o güzel tarih aynı zamanda bizim dedemizin (cemin dedesi) doğum günü. Bir iki gün öncesinden cemle hediye arayışına girdik. Düğünümüzde bile boynunda antika koca fotoğraf makinesi ile dolaşan fotoğraf meraklısı dedeye ne alınır? tabii ki yeni bir fotoğraf makinesi. Hediyemiz çok güzeldi. Bahar annem de (Cem’in annesi kendi annemle karıştırmayın diye ismiyle kodluyorum:p) dijital fotoğraf çerçevesi aldı…