Posts tagged ‘iş’
Waffle maffle
Hayat öyle garip ki birşeyin olmasını istediğin zamanlarda beklemekten için geçer, ama bu olmamalı dediğinde kendini o korktuğun anın içerisinde bulursun. Bir süredir bu duyguyu yaşıyorum. Ama ne istediğimi bilmemekten kaynaklanıyor bu ondan çok eminim. Ve ne kadar düşünürsem düşüneyim ben ne istediğimi anlayamıyorum. Sanırım birinin beni dinleyip bana anlatması lazım.
İşler çok yoğun. Hani fiziksel olarak bedenimi yormasam da kafam çok dolu ve savaşır halde. Bu yüzden biraz yorulduğumu hissediyorum. Eski düzenimi özlemedim dersem yalan olur. Cem‘i bile özledim.
Hafta sonlarını dolu dolu birbirimizle geçirir olduk. Bu yüzden başka kimseye vakit ayıramıyorum :). Bana bozulan sevgili arkadaşlarım ama durumum böyle işte ne yapabilirim ki?
Ayın 13′ü Cem’in doğum günüydü. Öyle partili martili kutlamalara karşı olsak da alacağımız hediyeyi seçme konusunda çok vakit harcarız. Sorun şu ki ben ona ne alsam diye düşünmem ama o bana ne alsa diye çok düşünür :). Neyse çok fazla üzerinde durmadan geçeyim.
Hayatımın hatasını yaptığımı düşünüyorum fakat dayanamadım yaptım işte. Dün bir Waffle makinesi aldık eve. Artık eminim ki gecenin bir körü kalkıp ”hadı waffle yapıyoruz” diyeceğinden. O kadar verdiğim kilolar geri gelmeyecek umuyorum. Dikkatli olacağım. Ama korkuyorum ne yalan söyleyeyim :)
Dün gece ilk denememizi yaptık. Sonuçlar güzel. Bu sabah da Cem’e kahvaltısını o şekilde verdim. Buyrunuz ;
He gene de çok gerek yok böyle birşeye. Bence… :)
iş, eş, dost
Gene yoktum bir süredir özür dilerim.
Hayatım güzel yönde değişiyor gibi. Bir süredir yoğundum, hala öyleyim gerçi. Evden çalışmaya alışık birisi olarak ofis yaşamına ayak uydurmaya çalışıyorum. Evet doğru bildiniz ev dışında bir işim var :) .
Bayram tatilinden önce bir süredir konuşulan ve görüşülen işime başlamış oldum. Sabah ve akşam 1 er saatimi yolda geçiriyorum ama şikayetçi değilim işim güzel memnunum :). Bu durumda akşam eve yorgun argın gidip bilgisayarı bile doğru düsürt açamadan yemek yiyip diğer işleri halledip yatıyorum. Blogumla ilgilenmek h.sonlarına kaldı artık. O zaman da gezmekten vakit bulabilirsem :)
Hoş gezmek dedim ama çalışan kadın olmak gerçekten çok zormuş. Hayır bir de çocuk olsa durum ne olurmuş bilemiyorum. Tüm hafta sonum biriken çamaşırları toparlayıp yıkayarak, evi silip süpürerek, haftalık yemekleri hazırlayıp buzluğa atarak geçti ve hala geçiyor. Makete bile çıkmaya vakit bulamadım ki eve sipariş verdim :). Cem’in yüzünü bile doğru dürüst göremez oldum. Pöti evde yalnız kaldığından bize biraz küstü, özellikle bana pek yüz vermiyor. Bu koşuşturmanın içerisinde bir ay göz açıp kapayıncaya kadar geçti ve ben zamanın aslında çok hızlı akıp gittiğini dışarıda çalışmaya başlayınca öğrenmiş oldum.
Yazının devamı...